Polana Biały Potok – Kościelisko

Niewielkie Kościelisko położone na zachód od Zakopanego jest wioską, którą docenią wszyscy szukających wytchnienia od miejskiego gwaru i tłumu ludzi. Ta urocza wioska oferuje doskonałe warunki pobytowe przy równoczesnym zachowaniu charakteru miejscowości spokojnej, mało skomercjalizowanej i położonej trochę na uboczu „wielkiego świata”.

Noclegi w Kościelisku są polecane więc gościom, którzy podczas wypoczynku w górach, nad stragany z przysłowiowym „mydłem i powidłem” przedkładają śpiew ptaków o poranku i niezatłoczone szlaki turystyczne. Kościelisko na wypoczynek można z powodzeniem polecić osobom z dziećmi, samotnikom, a także zakochanym parom.

Niezależnie jednak od tego, kim są turyści przybywający do Kościeliska, każdy z nich powinien odwiedzić Polanę Biały Potok. Polana Biały Potok położna jest na wysokości 890-920 m n.p.m., u podnóża Tatra, przy wylocie Doliny Lejowej, na południowy-zachód od Kościeliska. Już w XVI wieku znajdowało się tu pastwisko. Polanę na dwie części dzieli przepływający tędy Lejowy Potok oraz rosnące na jego brzegu drzewa. Część położona po zachodniej stronie potoku jest to tzw. polana kośna, gdzie znajdują się dwa szałasy. Natomiast część wschodnia jest częścią, na której wypasane są owce. Tutaj znajdują się liczne szałasy, wyciąg narciarski doskonały dla zaczynających przygodę z nartami oraz na skraju zajazd, który oferuje noclegi i wyżywienie.

Polana znajduje się w rękach prywatnych, jej obszar nie należy do Tatrzańskiego Parku Narodowego. Polanę szczególnie warto odwiedzić wiosną, gdy zakwitają na niej krokusy oraz jesienią gdy kwitną zimowity jesienne. Ponadto znajdują się tu też liczne gatunki, rzadko występujące w Karpatach. Należą do nich m.in. turzyce (pchla, nitkowa, bagienna, dwupienna, skąpokwiatowa), nerecznica grzebieniasta, siedmiopalecznik błotny, języczka syberyjska, rosiczka długolistna.

Latarnia Morska Czołpino

Nie ma bardziej charakterystycznej budowli dla morskiego wybrzeża niż latarnia morska. Ten prozaiczny znak nawigacyjny, mający na celu wskazywanie drogi żeglarzom, stał się z czasem symbolem sensu życia, jego przemijania, a także samotności. Ale będąc na wczasach nad polskim morzem, warto zwiedzić znajdujące się tam latarnie i zachwycić się – nie ich metaforycznym znaczeniem, ale realnym pięknem. Na polskim wybrzeżu, aktualnie znajduje się 15 czynnych latarni morskich. Jedną z nich jest latarnia Czołpino, znajdująca się ok. 15 km od znanej miejscowości letniskowej – Rowy. Wybierając letnie noclegi w Rowach [zobacz], warto odwiedzić tę niezwykle ciekawą latarnię.

Latarnia Czołpino [zobacz] zlokalizowana jest pomiędzy Latarnią Morską Ustka, a Latarnią Morską Stilo i znajduje się pod zarządem Urzędu Miasta w Słupsku. Do zwiedzania została oddana w roku 1994 (wcześniej w pobliżu znajdowała się Rakietowa Jednostka Wojskowa, która ze względów strategicznych nie mogła być oglądana przez osoby postronne). Latarnia umiejscowiona jest na terenie Słowińskiego Parku Narodowego około 1 km od morskiego brzegu. Została wybudowana z czerwonej cegły na kamiennej podstawie o średnicy 9 m w latach 1872-75 na wysokiej wydmie (55 m n.p.m.). Z jej tarasu rozciąga się przepiękna panorama na Słowiński Park Narodowy (a szczególnie na przybrzeżne jeziora Gardno i Łebsko czy ruchome wydmy). Latarnia mierzy 25,2 m wysokości, a wysokość jej światła wynosi 75 m n.p.m., zasięg światła to 21 mil morskich (czyli niecałe 40 km), jej światło jest przerywane grupowe (dwie przerwy po 2 sekundy, dwa okresy światła trwające 1 i 3 sekundy – łącznie cykl trwa 8 sekund).